Rōżnica lepkości PDMS (polidimetylsiloksan, znano tyż za ôlej silikōnu z dimetylowym) je głownie sprawiōny stopniym polimeryzacyje, a tyż je tyż niyco wpływo struktura molekularno (takij jak zorta grup kōńcowych). Poniżyj je szczegōłowe wyklarowanie z perspektywy struktury chymicznyj:
Stopiyń polimeryzacyje je bazowy czynnik, co decyduje ô lepkości PDMS.
Struktura molekularno PDMS je lyńcuch lynijowy{{0} bp. jednostka powtarzajōnco sie -Si(CH₃)₃₃}O{{3}O-, a jego ôgōlny wzōr może być wyrzekany za: (CH₃)₃₃WOKOKOWOKOWANIE-[Si(CH₃)₃)₃₃ {{5}o-}]ₙ]ₙ]ₙ]ₙj (CH₃)₃₃, kaj n je stopiyń polimeryzacyje (liczba powtorzajōncych sie jednostek).
Czym srogszy stopiyń polimeryzacyje (srogszy n) : im dugszy czas molekularny lyńcuch, tym mocniyjszy, tym mocniyjszy sōm siyły van der Waals (głōwnie siyły dyspersyjne) miyndzy czōnsteczkami, a tym wyższy stopiyń zaplōntanio miyndzy lyńcuchami, co skutkuje biydniyjszym płynnościōm i srogszōm lepkościōm. Czym niższy je stopiyń polimeryzacyje (myńszo n), tym krōtszy je molekularny lyńcuch, słabsze siyły metryczne, tym mynij zaplōntanio, tym lepszo płynność i tym niższo je lepkość.
Bez przikłod, stopiyń polimeryzacyje niskigo-viosity PDMS (takij jak 100 mm2/s) je zwykle doś niski (n je kole poru dziesiōntkōw). Stopiyń polimeryzacyje wysokigo-viscosity PDMS (takij jak 100 000 mm2/s) może być tak wysoki jak setki, a nawet tysiōnce.